Ieder jaar weer
onomkeerbaar
voorspelbaar
zal de teergroene spriet
dwars door deze harde winterkorst
boven de aarde het licht vinden.
Zij
schenkt ons
het sneeuwklokje.
2005
Ik ben het gewone publiek
dat 's avonds naar buiten stroomt
overal gelijk
verleden en heden ben ik
Ik kan ook uit glazen drinken
stilletjes zijn en
mijn god is die van vele anderen.
Ik heb de wereld als kind in mijn schoot
gewoon
Ik ben de plaats, de tijd en de ruimte.
Den Haag 1963
Geen opmerkingen:
Een reactie posten