het is niet te fotograferen
dat gevoel de transparantie
omzichtig gevouwen knoppen
bijna eetbaar knapperig
donzige haartjes
gouden puntjes in het lage licht
een trotse stam, je rust en de zon streelt je gezicht
Lentebloesem het is niet mee te nemen
niet weg te geven
misschien alleen met Pasen
een wollig wilgenkatje.
Lentebloesem dat vredige gevoel
dat ook dit jaar de vogels weer zullen
kwetteren en strijden
zingen en voor eeuwig Samen
zijn tot de Dood Hen scheidt
Oh ironie!
Schoolkinderen aan je raam met blote benen in een draf
en jij zit daar
ziet dat stromend bloed onder de dunne huid.
Je kijkt naar je eigen oude handen en besluit
tot nieuwe wandelschoenen van je kleine pensioen
je loopt je hond er in twee uurtjes helemaal uit.
2006
Geen opmerkingen:
Een reactie posten